SOCJOLOGIA.XMC.PL

Nauka Praca Religia Kultura Sztuka Opinia Publiczna Cechy

    windykacja należności

    windykację polubowną polegającą na monitowaniu dłużnika które ma doprowadzić do spłaty należności sądową dotyczącą przypadków

    stoły tenisowe na zewnątrz

    Zalety tego stołu to m.in. niska waga (45 kg), blat stołu pokryty 4 mm warstwą laminatu

    cornilleau.com.pl

.:: Tożsamość Społeczna w Ujęciu Socjologicznym ::.

Tożsamość społeczna – to sposób doświadczania siebie przez aktora społecznego. Jest to układ autodefinicji tegoż aktora; zbiór wyobrażeń, sądów, przekonań, które jednostka konstruuje wokół siebie. Poliformizm zjawiska, tzn. jednostka myśli o sobie na tysiące sposobów – “ja” może oznaczać wiele rzeczy. Pojęcie tożsamości w mowie potocznej jest inaczej definiowane.

Jakie cechy składają się na tożsamość?
Aspekt dynamiczny tożsamości – Pojęcie tożsamości wskazuje na kontynuowanie w czasie pewnych cech osobowości. Mimo zmian jednostka pozostaje cały czas tym samym. Aspekt ten widać szczególnie silnie u Eriksona – “identyczność jaźni” jako trwałość pozostawania tym samym.

Aspekt strukturalny tożsamości – bycie kimś może być pojmowane jako identyfikacja, oraz jako identyzacja (ujednostkowienie – traktujemy siebie jako byt niepowtarzalny i jednostkowy). Tożsamość jest rezultatem przyjęcia pewnych cech od innych.

W wyniku identyfikacji ? powstaje tożsamość społeczna, czyli opis siebie w kategoriach społecznych.
W wyniku identyzacji ? powstaje koncepcja siebie, efekt refleksji jednostki, osobistych doświadczeń, definiowanie siebie w kategoriach ról społecznych.
- Identyfikacja – “my” – “nie my”
- Identyzacja – “ja” – “nie ja”

Ralph Turner wyróżnił:
Obraz siebie – fotografia postrzeżeniowa. Wizerunek własnej osoby w pewnym momencie.
Koncepcję siebie – zmienia się powoli i występuje w niej dążenie do spójności.
Seria obrazów siebie składa się w dłuższej perspektywie na koncepcję siebie. Mamy zatem jaźń sytuacyjną – postrzeganie siebie w danym momencie i jaźń biograficzną – względnie trwały i niezmienny zespół przeświadczeń i opinii jednostki o samej sobie.

Metody badania tożsamości jednostki:
Test dwudziestu stwierdzeń (TST – Twenty Statements Test). Technika ta polega na tym, że respondent ma dać 20 numerowanych odpowiedzi na pytanie “kim się jest”. Istotne są dla badań psychiatrycznych (np. zaburzenia tożsamości) i jako metoda badania stopnia adaptacji (np. mniejszości etnicznych).
Istnieją różne sposoby analizowania treści kwestionariuszy TST:

Schemat Gordona – osiem kategorii opisywania samych siebie:

1.Charakterystyki przypisane – płeć, wiek, narodowość itp.

2.Role i przynależności społeczne – pokrewieństwo, otoczenie rówieśnicze, funkcje pełnione, role zawodowe.

3.Identyfikacje abstrakcyjne – przekonania światopoglądowe, rozbudowania definicji roli.

4.Zainteresowania i czynności z nimi związane.

5.Odniesienie do materialnego posiadania

6.Cztery całościowe oceny jaźni:
- Moralna wartość
- Poczucie samodeterminacji
- Poczucie kompetencji
- Poczucie integracji

7.Charakterystyki personalne:
- Styl
- Życie psychiczne

8.właściwości genetyczne zewnętrzne
- oceny innych
- odniesienia sytuacyjne (“inni uważają mnie za…” itp.)

Modele tożsamości (typologia głównych podejść teoretycznych):

1) model zdrowia tożsamości.

2) model interakcyjny.

3) model światopoglądowy.

4) model ekologiczny.

1.Model zdrowia tożsamości: E. Erikson – tożsamość jest sytuowana w kontekście przystosowania jednostki do środowiska (adaptacja do otoczenia, zespoły dezadaptacyjne itp.). Wykorzystywany jest ten model w psychoterapii, analizie procesów adaptacyjnych oraz badaniach ich zaburzeń. Erikson twierdził, że w zasadniczej fazie – fazie adolescencji może nastąpić nabycie tożsamości, albo dyfuzja ról – utrata poczucia kontynuacji “ja”.

Symptomy dyfuzji:
Trudności z uporządkowaniem życia w czasie (trudności z organizacją czasu)
Przekonanie o nikłości dotychczasowych osiągnięć, niska samoocena, brak perspektyw na przyszłość.
Rezerwa wobec relacji z innymi – wobec tego typu relacji, które mogą przekształcić się w jakieś bliższe kontakty.

2. Model interakcyjny: pojęcie tożsamości pojawia się wraz z pytaniem “jak możliwa jest interakcja?” Interakcjonizm jako kierunek zakłada, że człowiek i społeczeństwo są rezultatem interakcji. Interakcje dokonują się za pomocą symboli (interakcjonizm symboliczny).

Teza ontologiczna: interakcjonizm zakłada, że interakcja jest bytem pierwotnym – wyprzedza jednostkę i społeczeństwo.

Teza metodologiczna: przedmiotem badań socjologicznych powinna być interakcja. Jednostka uzyskuje tożsamość w wyniku interakcji. W wyniku dalszych interakcji jednostka potwierdza i modyfikuje swą tożsamość. Dla interakcjonistów ważne jest badanie relacji między jaźnią sytuacyjną, a biograficzną. Przedstawicielami tego podejścia są A. Strauss i E. Goffman.

3. Model światopoglądowy: bada się tutaj sytuację psychospołeczną we współczesnym świecie. Świat współczesny charakteryzuje się złożonością strukturalną Jednostka staje w tym świecie przed wieloma możliwymi sposobami na życie. Dawniej tożsamość jednostki była nieproblematyczna, gdyż świat nie był aż tak złożony. Pytanie “kim jesteś” nie sprawiało problemu. Dziś jednostka funkcjonuje w wielu sferach, które oddzieliły się od siebie, szczególnie sfera prywatna od sfery publicznej (prywatyzacja życia). Jednostka musi sama odnieść się do wyborów, musi w sposób indywidualny określić tożsamość. Przedstawicielami tego podejścia są Berger i Luckmann.

Model ekologiczny: wywodzi się z psychologii społecznej. Rozważa właściwości, genezę i transformację koncepcji siebie. Odnosi “ja” jednostki do środowiska społecznego.
Tożsamość społeczna – społeczne identyfikacje
Koncepcja siebie – seria obrazów siebie. Odnosi myślenie o sobie do struktur poznawczych.
Obraz siebie – postrzeżeniowa fotografia siebie. W koncepcji tej duża waga przywiązywana jest do zależności między “koncepcją siebie”, a środowiskiem. (“eko – egologia”). Zwykle jest tak, że łatwiej “otwierają się” osoby o wyższej samoocenie.

Dla socjologii najbliższe są modele:
Światopoglądowy – uwzględnia wpływy jakie wywierają makrostruktury i ich zmiany.
Interakcyjny – tożsamość jest tu kluczowym pojęciem. Szuka się odpowiedzi na pytanie “jak w interakcji wyłania się tożsamość”. Koncepcja tożsamości stanowi podstawowe uzupełnienie zestawu pojęć socjologicznych. Jest to pojęcie niezbędne w badaniu relacji typu “face – to – face”; w wyjaśnianiu zachowań jednostki. Dzisiaj w socjologii nie wystarczają podstawowe pojęcia socjologiczne dla określania miejsca jednostki w społeczeństwie.

Buy Us a Coffee

Comments(0)

Korelacje Tematyczne

  • Zakres Socjologii Pracy
  • Ruchliwość Społeczna
  • System Społeczny Zakładu Pracy
  • Odpowiedz

    You must be logged in to post a comment.